Kısa hikaye- Bir Çift

" En büyük sorun ne biliyor musun?" dedi kadın kocasından bakışlarını ayırıp, yanan sarı lambaya bakarak ve sözlerini  devam ettirdi. " Hiç bir şey yolunda değil iken, her şey yolundaymış gibi davranmak."

Kocası başını aşağı yukarı hafifçe salladı karısını onaylarcasına. Ama biliyordu ki karısının bu sözleri onaylaması için söylemiyordu. Yaşadıkları yormuştu her ikisinide. Adam bakışlarını televizyona çevirdi. İzlemiyordu, düşünceli bakışlarla bakıyordu sadece. Bundan sonra ne yapacak, nasıl davranacağını bilmiyordu. Uzun uzun konuşup karar vermişlerdi. Hem kadın hem adam için zordu bu kararı almak...

Devamı »

Bir Cihan Kafes

Uzun zaman oldu kitap yorumu yapmayalı. Dolu dolu roman okumayı özlemiştim aslında.  Arkadaşımın kitaplığımdan aldığım bir kaç kitaptan sadece biri "Bir Cihan Kafes".

Kendi düşünceme geçmeden önce arka kapak yazısından bir kesit sunayım sizlere..

"Sevgin direğimiz, üzerimize saldığın korku çatımız olmuş meğer. Mutsuzluğumuzdan örülü bir devlet yaratmışsın hepimize. Sen en çok beni severdin ya. En çok beni köle yapmışsın kendine..

Kanadı kırık üç kadın, ödedikleri ağır bedellerin karşılığını, içinde çırpınıp durdukları, kapısı açık olsa da çıkıp gidemedikleri gölge kafeslerinde bekledi. İhtiyaç duydukları inanç, temize çekecekleri geçmişte saklıydı."

Devamı »

Nerede O Eski Saygılar

Başlık çok bilindik oldu sanırım.  Nerede o eski bayramlar, nerede o eski anılar, nerede o eski şarkılar, nerede o eski saygılar.. Ne çok eskileri arar olduk dimi. Büyüklerimizden duyarız daha çok bu tarz cümleleri. Eskiye dair özlemleri.. Büyük ihtimalle de hala duymaya devam ediyoruz. Büyükler gelince küçükler yer verirdi oturması için. Lakin bu günlerde büyük geldiğinde küçük oturmaya devam ediyor. Metrobüslerde, otobüslerde, hastanelerde..  Hatta " kalk kızım/oğlum oturayım, dizlerim çok ağrıyor" diyen teyzeye; neden beni yerimden ettin gibisinden bir sesli " offff " diyip öyle kalkılır o koltuktan. Sanki bizim kültürümüzde saygıya yer yokmuşcasına. Öyle ki büyükler demeden gencin yer vermesi gerekirken artık büyükler küçüklerden izin istemeyede başladı.

Devamı »

Geç Kalan Tanışma

Bazı blogları takip ettiğimde yazarını hep merak ederim ve kendisi hakkında bilgi var mı diye bakınırım. Kimisi kendi hakkında ufakta olsa bilgi paylaşımında bulunmuş kimisi ( burada ben de oluyorum) herhangi bir bilgi koymamış oluyor. Daha sonra kendimi tanıtan bir yazı yazmaya karar verdim. Her ne kadar kendi hakkımda bir şey yazmayı beceremesem de deneyeceğim.

Devamı »

Blog Adı Değişikliği

Blogumun adı ile ilgili içime bir türlü sinmeyen bir şey vardı. Yazar Notu yerine artık şimdiki adla devam edeceğim. Lakin adı her ne kadar Laz Kızı olsa da URL'si hala yazar notu olarak kaldı. aslında onuda değişebilirdim ama blogumu takip edenler paylaşımlarımı göremez endişesiyle değiştirmedim. Zira takip ettiğim blog sahibesi hem isim hemde URL değişilliği yaptığı için paylaşımlarını görememiştim. 

"Neden bu değişikliği yaptın?" diye soracak olursanız blogu ilk açtığımda sadece düşünce yazılarımı paylaşacağım desem de bazen konu dışında paylaşım yapmaya başladım. Bu yüzden bende değiştirmek istedim. Artık evinizde  Laz Kızı'yım :))

Bir Parça Huzur

Daha çok lise yıllarında sevmediğim dersler arasında Edebiyat'ta bulunuyordu.Özellikle sınav sorularında iki konu verip bu konu hakkında deneme veya kompozisyon yazın diyip en yüksek puanı da bu soruya verirlerdi, kafadan elli puan. Sinir olurdum. Hiç yazamazdım. Sınırlı zamanda ne yazsam, nasıl yazsam diye düşünüp durmaktan bir bakmışım sınav bitmiş ve ben ancak tek satır yazabilirdim. Bence yazmak özgürlük demek. Özgürlüğe koşmak demek. Bence yazmak kendimizi zorlamadan duygunun verdiği o akıcılık sayesinde en güzel paragraflar çıkar meydana. Yazarken ayrı okurken ayrı tat bırakır insanda...

Devamı »

Geleceğin Gözyaşı

Yazmaya daha lise yıllarımın ikinci sınıfında başladığımı size söylemişmiydim. Herkesin rahat ettiği şeyler vardır. Yoğunluktan kaçıp dinlenmeye ihtiyaç duyduğu zamanlarda en çok ihtiyaç duyarız rahatlamaya. Benimde meditasyonum yazmaktı. Bir nevi yoga gibi. İnsanlar en çok kırgınlıklarını söyleyemez. Her ne kadar söylemek, bas bas bağırmak istese de.. Söylemek istediklerini yazıya döküp sonra onu  yakmak iyi bir fikir diye düşünürüm hep. 

Kısa bir aranın ardından sizlere eski bir yazımla dönüş yapıyorum sevgili Yazar Notu okurları. :)) bu yazı 2013 yılının mayıs ayının 22. gününde yazılmış olsa da 2015 yılının Nisan ayının 20. gününde gün yüzüne çıkıyor :))

Usulca, sessizce ve içe doğru akan gözyaşlarıyla dolacak yeni nesil. Çevresine bakacak ilk önce, aile bireyleri başta gelecek tabi. Sonra taklit edecek ve öyle büyüyecek olan evlatların gözyaşları. Hıçkırıklarını kimse duymayacak onların. Hatta bir zaman sonra kendileri de körelecek hıçkırıklarına. Duymayacak onları. Alışacak yalnızlığa, çevresinde birçok insan olacak ama yine de hep yalnız çünkü herkes kendi aleminde. Paylaşmayı bilmeyecek yeni nesil. Sosyalleşme artık elindeki telefon olacak. Hayat kavramı telefon, bir diğer manası "medya, teknoloji" olacak. Kimse Kimseye bir menfaat beklemeden yardım etmeyecek. Yeni nesil asla öğrenemeyecek yardımlaşmayı, paylaşmayı, beraberliği... Bunun tadını asla bilemeyecek.

Devamı »

YAZAR NOTU'ndan Küçük Bir Tavsiye

Yine Geldi Stres ( YGS)

Hayatta karşımıza ne çıkacağını asla bilemiyoruz. Beş dakika sonra ne olacağını tahmin edebiliriz ama ne olacağını asla bilemeyiz. Üniversite için hep hayaller kurduk; şöyle olacak, böyle olacak, şunu yapacağım kazandığımda, sınavdan sonra felan yerlere gideceğim... Yada yapmayı istediğimiz mesleği nasıl yapacağımız konusunda hayallerimiz oldu.. Oldu ya olmaz olur mu hiç.. Daha ilk okulda başladılar bizlere" Büyüyünce ne olacaksın?" diye sorulmaya. Şimdiki aklım olsaydı o soruya " öğretmen" diye cevap vermek yerine " Ben ne bileyim ilk önce bir büyüyeyim de sonra bakarım" derdim. Daha çocukken omuzlarımıza yüklendi bu gelecekteki meslek seçim olayı.. İyi hoş şey tabi bir çocuğun kendi karalarından emin olup geleceğine yön vermesi. Versin de tabi.. Ama insanın can noktası değil ki meslek seçimi.. Bir söz var " Hayallere giden yok okuldan geçmemeliydi." diye. Anlatmak istediğim tamda bu...

Devamı »

Bir Gün!

Neden bu kadar cesaretsiz olmak zorunda insan. Sırf birisi kırılmasın diye kendini lime lime eder. Ya da sırf başkaları mutlu olsun diye kendinden feragat eder. Sırf sevdiği mutlu olsun diye... Kendi çukura batarken. O çukurdan ne çok kişinin çıkmasına yardım etmiştir oysa ki. Sırf aşık olduğu kişi başkasını seviyor diye, onun mutlu olacağını düşünerek sevgisinden vazgeçenler ne çok. Halbuki ne aptalca. İnsan savaşmaktan vazgeçiyor farkında değil. Sığınıyorlar bir yalanın ardına.. O öyle mutlu, aşk bir yandan da vazgeçmekmiş. Sırf sevdiği mutlu olduğu için. Ya da kendinde savaşacak cesaretimi bulamıyor. Korkuyor belkide.. Ya da ümidimi kalmadı demeliyim..

Umut ne güzel şey. İnsan hep umut etmiyor mu. Bazı şeylerin bir gün gerçekleşeceğini  umut eder. Kişinin çok sevdiği yakını hastadır bir gün iyileşeceğini umut eder. Borcu vardır bir gün o borcunu ödeyeceğini umut eder. Yani umut eder de eder.

Devamı »

Kpop listesi

Giriş konusunda yeteneksizliğimi konuşturup başlıyorum yazmaya. Ne zamandır böyle sevdiğim kpop şarkılarından oluşan bir yazı yazmak istemiştim bugüne kısmetmiş.
Kore ile ilgili uzun zamandır yazı yazmamıştım. Özlemişim. Öyle her grubun şarkılarını dinlemiyorum. Takip ettiğim tek grup var o da SHINee. Her bir şarkısını sevdiğim gruptur. Ee Shawolum olsun o kadar dimi. evet sizde gördünüz yeteneksizliğimi :)) Ben en iyisi şarkılara geçeyim :))

1. SHINee Hello♥  ( ilk sıraya koymazsam olmazdı ) en çok sevdiğim şarkıları.

Devamı »

Bazı Şeyler...

Hani diyoruz ya dün geçmişte  kaldı, peki dünün izlerini bugünde yaşıyorsak dün nasıl geçmişte kalabilir. Yaşanan acıyı, özlemi sevgiyi, aşkı, hırsı... Duygularını insan dünde bırakıp bugün yani duyguların peşine koşabilir mi? Hiç bir şey olmamış gibi.. Olmamış gibi  davranıp, yüreğindeki dili susturamıyor insan. Kırılan kalbin dili ağır olur. Yavaş yavaş hükmetmeye başlar. Yıkılırsın, dayanamazsın daha fazla. Olanı olduğu gibi kabul edip yoluna devam etmek istiyor insan. Bazen başarıyor bazense başaramıyorsun. Kimse anlamıyor. Anlatamıyorsun derdini. Bilmiyorlar  tanımıyorlar seni. Kimi üzülüyor bu haline kimiyse aldırmıyor bile. Sessiz, usulca ve yalnız yaşıyorsun. İç dünyan karmakarışık, savaş halinde...
Gelecekten gelecek olan bir ışık olduğunu umut ediyorsun. Sıkıca sarılıyorsun o ışığa. Kendinle savaşıp dimdik kalkıyorsun ayağa. Yaşamınla ve iç dünyan arasındaki barış anlaşmasını imzalıyorsun. Yaşadıklarınla, tecrübelerinle kimilerine öğüt veri
yorsun. Çünkü artık sende bu dünyanın nasıl ızdıraplı olduğunu biliyorsun. Kimse yaşasın istemiyorsun..
Yıkılmıyor, hala dimdik ayakta ve yeni başarılara adım atacağından eminsin. Ama bir şeyden daha eminsin ne olursa olsun geçmiş geçmişte değil insanın yüreğinde...

Devamı »

Ne Güzel Olur

Bir ihtimal olsa beni seveceğine dair
Bu bile beni sana daha sıkı bağlar
Sürekli bana baksan gizliden gizliye
Ve ben bunu fark etsem

Devamı »

ZİRVE YOLUNDA DÖKÜLEN TERLER..

 Durmadan koşuyorsun zirveye doğru. O kadar hızlı koşuyorsun ki arkanda bıraktığın yol çok karışık fark etmiyorsun bile. Sevdiğin insanları ne kadar incittiğinin, onları hüsrana uğrattığını bilmiyorsun. Zirveye doğru sende değişiyorsun. Kocaman cama atılan taşın cama verdiği hasar kadar sevenlere verdiğin hasar büyük. Ama umursamıyorsun. Başarının tadını aldın mı çevrendekileri önemsemiyorsun. Sen kendi benliğini başarıyla doyurduğun için senin sevgine aç olan kişiler SENSİZ...

Devamı »

Susan Dilin Konuşan Kalbin Cümleleri Değil miydi Gözyaşı?

Yazıma herkesin de çok iyi bildiğini tahmin ettiğim benim de sevdiğim , Al Yazmalım Filminden duyduğumuz bir  şiirle başlıyorum..

Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu, sevgi emekti..

Durursam bir daha kurtulamam..

Ziyanı yok, gülüşü yeter bize..

Yüreğim kaydıysa günah mı?..

Çamura saplansam yardıma gelir misin?..

Elini tuttum sıcacıktı, yüreği elindeymiş gibi..

Elinden tutuversem benimle gelir mi?

Seninim işte, alıp götürsene beni..

Elveda asya, elveda selvi boylum al yazmalım, elveda..

Bitmemiş türküm benim..

Devamı »

AŞK BÜRÜMÜŞ GÖZLER

Hani bir söz varya " Seni seviyorum olmuş dillere sakız" diye. Gerçekten öyle. Beş dakikada insan sevip hop bir aşk çemberinde buluyor kendini ama ne aşk..
Srf sahtelikten doğan ilişki süresi bir hafta. Sonra aman zaten sevmemiştim arkadaşlarımın arasında saf kalmayayım diye onunla birlikteydim. Ne zihniyet ama.. Seni seviyorum gibi mükemmel bir cümleyi bu kadar kirletmek kimin hakkı. Sırf birilerinin keyfi yüzünden..
Ve bu yüzden " seni seviyorum" cümlesinin hükmü kalmıyor ya..
Ve bu yüzden sahte aşklar piyasada...

Çilek Mevsimi ♥

Bana göre aşkın mevsimi Kiraz Mevsimi değil Çilek Mevsimi..

" Ne olacağını bilmiyorum.." dedi onun bakışlarındaki tedirginliği yok etmek ister gibi, " Ama öğrenmek istiyorum Mira. Hayatımdaki tüm kaosa, tüm belirsizliğe rağmen bunu seninle yaşamayı istiyorum." diye fısıldadı ve ardından ekledi, "  Çünkü seni incitebilme ihtimaline rağmen seni istemekten vazgeçmiyorum."

Bu kitapta saf aşkın içinde boğulabilme ihtimalini göz önünde bulundurun derim. :)) Yağız ve Miranın çilek mevsiminde başlayan aşklarına şahit olacaksınız. Mira'nın kafesine sadece kahve içmeye giden Yağız tatlıyı pek sevmemesine rağmen kendisine ikram edilen çilekli tarttan da yemişti. Daha sonra kafeye her gün gelmeye başlayıp günün akşamında kendisine bir daha bu kafeye gelmeyeceğim diye kendisini telkinler etmesine rağmen sonraki günün sabahında yine kendini kafede buluyordu. Bunun nedeni çilekli tart mıydı? Tabiki hayır. Yağızın bile anlam verediği, çilek kokusunun nereden geldiğini sonradan anladığı ve çilek kokusuyla kendisini büyüleyen Mira'dan dolayı..

Devamı »

Mutlu Bayramlar.

Küçük Bir Hikaye...

Küçük kız sabahın en erken saatinde kimsecikler uyanmadan uyanı vermişti. Öyle ki daha gün bile tam açmamıştı. İçinde bir türlü tarif edemediği bir duygu vardı; mutluydu içi içine sığmıyordu. Annesi ona akşamdan erkenden yatmasını " çünkü yarın bayram" olduğunu söylemişti. Bir türü anlayamadı bayram neydi, kimdi bu bayram, neden evimize gelecek diye.. Ama onu  bir o kadarda merak ediyordu. Çünkü annesi bir hafta önceden başlamıştı bayram için hazırlık yapmaya. Tatlılar yapmış börekler açmıştı annesi.

Devamı »

AH! BU MİLLET

   Millet Ne Der?

 Öyle çok yoruluyor ki insan her şeye karşı savaşmaktan. Kendi olmadan. Sırf dilimize doladığımız şu lanet "millet" kavramı yüzünden kendimiz olmaktan vazgeçip bu illetin isteğine göre yaşıyoruz sanki. Ağızdan düşmeyen "millet ne der" cümlesi, yani sırf millet için yaşıyoruz. Sen ona göre hareket et, kendine  çeki düzen ver demenin bir diğer yolu. Şunu şöyle yapma sonra millet seni kınar, Şu kıyafetleri giyinme millet senin hakkında kötü konuşur. Anlayacağınız millette millet.

Devamı »

YIKILAN HAYALLER

Hep hayaller kurarız. Hep kurduğumuz hayallerde mutlu oluruz, ki bizi sürekli hayal kurmaya iten sebep de bu olsa gerek. MUTLU OLUYORUZ..

Kurduğumuz hayalleri gerçekleştirmek içinde çok çabalar sarf ediyoruz.bazense sadece mutlu etmek için vazgeçilen hayaller var.. Bununla ilgili değineceğim küçük bir yazım var..

Devamı »

Bir Feminist Yazar..

Feminist Damarım

Annem bana kızdığında sürekli " kırk damardan biri bana benzememiş" der durur ve " hep babana benzedin sen" diyede topu babama atar. Ama kırk damardan - artık bu kırk damar neyse- otuz dokuzu  anneme benzediğimi hiç kabullenmez. Evet bu kırk damardan kırkıncısını kendime sakladım ve benim kırkıncı damarım ne mi? Feminist damarım.. 

Çoğu zaman olmasa da Feminist yanım ağır gelir ki bu babam olsa da değişmez. Savunmam gereken hele de bir hemcinsimse beni kimse durduramaz.. Yine feminist yanımın ağır bastığı bir zamanda yazdığım yazı var. Sizi çok bekletmeden hemen yazıyı sizlere aktarıyorum.

Devamı »